close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć
  • CHARAKTERYSTYKA GOSPODARCZA NIGRU

  •  Niger                 
          

    Historia.

    Obszar obecnego Nigru był zamieszkany od górnego paleolitu. Postępujące od III tysiąclecia p.n.e. pustynnienie obszaru Sahary spowodowało migrację na południe, ku dolinie rzeki Niger, początkowo ludów rolniczych, potem pasterzy bydła utożsamianych z Fulanami. Ich miejsce zajmowali napływający od początku I tysiąclecia n.e. z północnego wschodu Tuaregowie, biali koczownicy hodujący dromadery. Od IV w. rozwijali oni karawanowy handel transsaharyjski (złoto, miedź, sól, proso). Południe Nigru stanowiło peryferie i obszar ścierania się wpływów 3 ośrodków politycznych: Songhaju od zachodu, Kanem (później Bornu) od wschodu i Hausa od południa. Po upadku Songhaju (pokonanego 1591 r. przez Maroko) na terenie Nigru schronił się odłam Songhajów — lud Dżerma. Hausa utworzyli liczne miasta-państwa na obszarze obecnej północnej Nigerii, a upadek Mali ułatwił im ekspansję ku północy, na południowe tereny współczesnego Nigru. Państwo Kanem powstało z koalicji plemion z okolic jeziora Czad. Kontrolę nad nim przejął napływający tam od XII w. lud Kanuri. Od VII w. następowała powolna islamizacja obszaru Nigru (z czym wiązało się rozpowszechnienie niewolnictwa). Islamizacja objęła najpierw Tuaregów, którzy od XI w. kolonizowali Air, gdzie w 1405 r. założyli sułtanat ze stolicą w Agades. Susza w latach 1735–56 ułatwiła im dalszą ekspansję na południe. Na początku XIX w. muzułmański reformator, Usman dan Fodio, założył sułtanat Fulanów w Sokoto (północna Nigeria) i pod hasłem świętej wojny podporządkował miasta-państwa Hausa (część mieszkańców uszła na teren dzisiejszego Nigru).

    Pierwszym Europejczykiem, który dotarł na tereny obecnego Nigru, był Szkot M. Park (początek XIX w.), ale najobfitszą dokumentację zebrał Niemiec H. Barth (1850–55 r.). Na konferencji w Berlinie (1884–85 r.) obszar ten został włączony do francuskiej strefy wpływów, a konwencja francusko-brytyjska z 1890 r. wytyczyła jego granicę z brytyjską Nigerią. Francja podpisała traktaty z niektórymi lokalnymi władcami, a w 1899 r. dokonała zbrojnego podboju pozostałego terytorium, pokonując m.in. Rabiha, sudańskiego wodza, zdobywcę Bornu (1893 r.). Zdecydowany opór stawili Tuaregowie — Francuzi zajęli Agades dopiero w 1904 r., a w latach 1916–17 musieli ponownie stawić czoło ich powstaniu. W 1900 r. na obszarze Nigru utworzono francuską administrację wojskową, w 1920 r. zastąpioną rządami cywilnymi. W 1911 r. terytorium włączono do Francuskiej Afryki Zachodniej, w której składzie w 1922 r. powołano odrębną kolonię Niger. W 1940 r. kolonia pozostała pod kontrolą Vichy, ale w 1942 r. przejęli ją Wolni Francuzi gen. Ch. de Gaulle’a. W 1946 r. Niger został przekształcony w terytorium zamorskie w składzie Unii Francuskiej, a jego reprezentanci zasiedli w parlamencie w Paryżu. Na mocy ustawy z 1957 r. terytorium uzyskało autonomię, parlament i rząd. W referendum 1958 r. mieszkańcy Nigru wypowiedzieli się za autonomią wewnętrzną w ramach Wspólnoty Francuskiej, wbrew ekipie rządzącej, która domagała się natychmiastowej niepodległości kraju. 18 XII 1958 r. powstała autonomiczna Republika Nigru, na czele rządu stanął H. Diori z Nigerskiej Partii Postępowej (PPN), założonej w 1946 r. jako sekcja Afrykańskiego Zrzeszenia Demokratycznego (działającego od 1946 r. we Francuskiej Afryce Zachodniej).

    3 VIII 1960 r. ogłoszono pełną niepodległość Nigru, który niezwłocznie przystąpił do ONZ. W tym samym roku wprowadzono rządy jednopartyjne PPN, a jej przywódca Diori (któremu sprzyjała Francja) został wybrany na prezydenta (reelekcje w 1965 i 1970 r.). Jednak od 1968 r. w Nigrze panowała susza (szczególnie dotkliwa w latach 1973–74) i w 1974 r. prezydent Diori, oskarżany o nieudolność i korupcję, został obalony i uwięziony przez podpułkownika S. Kountché, który wprowadził dyktaturę wojskową i rządził krajem jako przewodniczący Najwyższej Rady Wojskowej. Stabilizacja wewnętrzna, dobre stosunki z Francją i dochody z nowo uruchomionej eksploatacji uranu nie wystarczyły do znaczącego podniesienia poziomu życia ogółu społeczeństwa. Trwały walki z Tuaregami. W 1985 r. wydalono z kraju wszystkie klany Tuaregów uznane za „nie-nigerskie”. Kountché utrzymał się u władzy (mimo dokonanych na niego zamachów w 1976 i 1983 r.) do śmierci w 1987 r. Jego miejsce zajął szef sztabu armii, gen. A. Saibou, który w 1989 r. wprowadził nową konstytucję, przywrócił rządy cywilne, utworzył Ruch Narodowy na rzecz Rozwoju Społecznego (NDS,  jako jedyną legalną partię w Nigrze) i został wybrany na jej szefa, a potem na prezydenta państwa. Wskutek oporu niezadowolonych (strajk generalny, demonstracje studenckie, powstanie Tuaregów), wprawdzie krwawo tłumionego, w 1991 r. przywrócono wielopartyjność i zwołano Konferencję Narodową, która powołała rząd tymczasowy. W 1992 projekt konstytucji został zatwierdzony w referendum.

    Wybory prezydenckie w 1993 r. wygrał M. Ousmane z Konwencji Demokratycznej i Społecznej (CDS), wchodzącej w skład koalicji Sojuszu Sił Przemiany (AFC), która zwyciężyła też w wyborach parlamentarnych. Koalicja rozpadła się, a konflikt prezydenta Ousmane ze Zgromadzeniem Narodowym pogłębił się po wygraniu przez MNSD (dawny MNDS) przedterminowych wyborów w 1995 r. i utworzeniu przez tę partię koalicji rządowej. W styczniu 1996 r. junta wojskowa obaliła prezydenta, zawiesiła konstytucję i działalność partii politycznych oraz rozwiązała parlament i rząd. Władzę objęła Rada Ocalenia Narodowego z podpułkownikiem I.B. Mainasssara na czele, który jeszcze w tym samym roku wprowadził nową konstytucję (rozszerzającą uprawnienia prezydenta), utworzył partię p.n. Związek Niezależnych na rzecz Odnowy Demokracji (UNIRD) oraz wygrał wybory prezydenckie, a jego partia — wybory parlamentarne. Mainassara zginął w kolejnym wojskowym zamachu stanu (w kwietniu 1999 r.), rządy przejęła wówczas Rada Pojednania Narodowego, a szefem państwa został stojący na jej czele mjr D.M. Wanké, dowódca Gwardii Prezydenckiej. Rada wprowadziła nową konstytucję (ograniczającą kompetencje prezydenta na rzecz parlamentu i rządu) i przekazała rządy cywilom.

    Wybory prezydenckie w 1999 r. wygrał Tandja Mamadou z MNSD, a parlamentarne — jego partia, która jednak nie uzyskała bezwzględnej większości i utworzyła rząd koalicyjny z CDS. Sukcesem nowych władz było rozbrojenie powstańców wywodzących się spośród Tuaregów i Tubu (2000 r.) oraz uzyskanie pożyczek od instytucji międzynarodowych. Opozycja parlamentarna i pozaparlamentarna (12 partii) skupiła się w koalicji p.n. Koordynacja Sił Demokratycznych (CFD) z M. Issoufou na czele (przewodniczący Nigerskiej Partii na rzecz Demokracji i Socjalizmu–Tarayya), dążącej do obalenia rządu. W kraju zaczęły rosnąć wpływy islamistów. Odżył konflikt graniczny z Beninem (incydenty w maju i sierpniu 2000 r.). Wybory w 2004 r. (lokalne, prezydenckie i parlamentarne) przyniosły zwycięstwo dotychczasowemu prezydentowi i popierającym go partiom: Tandja Mamadou został wybrany na 2. kadencję. Rząd zaprzeczył, by w kraju istniało dalej niewolnictwo; z tego względu odwołano ceremonię, w trakcie której miano wyzwolić 7000 niewolników; w 2007 r. Ruch na Rzecz Sprawiedliwość, nowa grupa zbrojna, złożona głównie z Tuaregów, zdestabilizował sytuację na północy kraju atakując cele wojskowe i cywilne. W maju 2009 r. w Nigrze rozpoczął się kryzys polityczny z powodu planów prezydenta Tandji dotyczących wydłużenia jego drugiej kadencji i zniesienia kadencyjności szefa państwa w ogóle. W wyniku przeprowadzonego wbrew decyzji sądu referendum, do ustawy zasadniczej wprowadzone zostały stosowne poprawki. Zmiana prawa spowodowała krytykę ze strony opozycji i społeczności międzynarodowej. W kraju rozpoczęły się protesty społeczne. Po porażce rozmów negocjacyjnych pod egidą ECOWAS, w lutym 2010 r. wojsko dokonało zamachu stanu, obalając prezydenta Tandję Mamadou. Władzę w kraju przejęła junta wojskowa na czele z Salou Djibo.

    Junta wojskowa ogłosiła jednakże plan powrotu do rządów cywilnych. W październiku 2010 r. w kraju odbyło się referendum konstytucyjne, a w styczniu 2011 r. demokratyczne wybory. W ich wyniku nowym prezydentem republiki wybrany został wieloletni lider opozycji Mahamadou Issoufou, który objął urząd 7 kwietnia 2011 r.

    Źródło: Internetowe wydanie Encyklopedii PWN 2010 r.

     Powierzchnia;

     

    Ogólna:

    1.267.000 km2

    Ląd

    1.266.700 km2

    Woda

    300 km2

    Powierzchnia – porównanie

    4 razy większa od Polski

    Granica lądowa – ogółem

    5.697 km

    Wspólne granice państwa

     

    Algieria

    956 km

    Benin

    266 km

    Burkina Faso

    628 km

    Czad

    1175 km

    Libia

      354 km

    Mali

      821 km

    Nigeria

    1497

    Linia brzegowa

    0 km

    Klimat

    Pustynny, głównie gorący i suchy, tropikalny na skrajnym południu

    Ukształtowanie terenu

    Głównie pustynne równiny i wydmy, płaskie lub faliste równiny na południu, wzgórza na północy

    Skrajne wysokości:

    Najniższy punkt

    Najwyższy punkt

     

    Rzeka Niger 200 m

    Baguezane 2022 m n.p.m.

    Zasoby naturalne

    Uran

    Węgiel

    Rudy żelaza

    Cyna

    Fosforany

    Złoto

    Molibden

    Gips

    Sól

    Ropa naftowa

    Grunty

    Grunty orne                         11.79%

    Uprawy trwałe                    0.05%

    Inne                                      88.16% (2011)

    Nawadniane grunty 736.6 km2 (2005)       

    Odnawialne zasoby wodne

    33.6 km3 (2011)

    Zagrożenia naturalne

    Powtarzające się susze

    Środowisko – aktualne zagadnienia

    Nadmierny wypas, erozja gleby, wycinanie lasów, pustynnienie, pierwotna fauna (np. słonie, hipopotam, żyrafy i lwy) zagrożona z powodu niszczenia siedlisk i kłusownictwo.

    Środowisko naturalne / umowy międzynarodowe

    w których Niger jest stroną:

     

     

     

     

     

     

     

    Podpisane, ale nieratyfikowane

    Różnorodność biologiczna

    Zmiany klimatyczne

    Protokół z Kioto

    Pustynnienie

    Gatunki zagrożone

    Modyfikacja środowiska

    Składowanie odpadów niebezpiecznych

    Ochrona warstwy ozonowej

    Ochrona terenów bagiennych

    Prawo morskie

    Geografia - uwagi

    Jeden z najgorętszych krajów świata, północne tereny w 4/5 zajmują pustynie, tereny południowe to głównie sawanna, odpowiednia dla hodowli zwierząt i rolnictwa (w ograniczonym zakresie). Kraj bez dostępu do morza.

    Grupy etniczne

    Hausa 55.4%,

    Dżerma Sonrai 21%

    Tuaregowie 9.3%

    Fulanie 8.5%

    Kanouri Manga 4.7%

    inne 1.2% (2001)

    Języki

    francuski (urzędowy),

    Hausa

    Dżerma

    Religie

    Islam 80%;

    Inne (w tym wierzenia lokalne i chrześcijaństwo)

    Ludność

    16.899.327 (spis z lipca 2013 r.)

    Pod względem liczby ludności Niger zajmuje

    64 miejsce na świecie

    Struktura wiekowa

    0 – 14 lat

    15 – 24 lat

    25 – 54 lat

    55 – 64 lat

    65 – plus

    wg szacunków z 2013 r.

    50% (M 4.261.662; K 4.183.112)

    18.2% (M 1.519.241; K 1.557.267)

    25.9% (M 2.188.451; K 2.194.606)

      3.3% (M 283.955; K 265.460)

      2.6% (M 226.454; K 219.119)

     

     

     

    Mężczyzn                                                          Niger 2013                                                                       Kobiet

    Ludność (mln)                                                        Grupa wieku                                                Ludność (mln)

     

     

     

    Średnia wieku (wg szacunków z 2013 r.)

    Łącznie 15 lat

    Mężczyźni 14,9

    Kobiety 15,1

    Przyrost naturalny (wg szacunków z 2013 r.)

    w światowym rankingu

    3,32%

    6 miejsce

    Przyrost naturalny (wg szacunków z 2013 r.)

    w światowym rankingu

    46,84 urodzeń na 1000 osób

    1 miejsce

    Stopa zgonów (szacowanie 2013 r.)

    w światowym rankingu

    13,07 zgonów na 1000 osób

    21 miejsce

    Wskaźnik migracji netto (wg szacunków z 2013r.)

    W światowym rankingu

    -0,6 migrujących na 1000 osób

    139 miejsce

    Wskaźnik urbanizacji (2011)

    poziom urbanizacji (2010 – 2015)                               

    Ludność miejska 17,8% ogółu ludności

    4,91% rocznie

    Główne obszary miejskie

    Liczba ludności (2009 r.)

    Niamey (stolica)

    1,004 mln

    Proporcja płci

    Niemowlęta 1,03 M / K

    0 – 14 lat 1,02 M / K

    15 – 24 lat 0,98 M / K

    25 – 54 lat 1 M / K

    55 – 64 lat 1,7 M / K

    65 + lat 1,03 M / K

    Całkowita liczba ludności 1,01 M / K (2013 r.)

    Średni wiek matki przy pierwszym porodzie

    18 lat (2006 r.)

    Współczynnik śmiertelności matek

    w rankingu światowym

    590 zgonów / 100 tys. urodzeń (2010 r.)

    14 miejsce

    Współczynnik śmiertelności niemowląt

     

     

    w rankingu światowym

    Łącznie 87,98 zgonów / 1000 urodzeń

    M 92,64 zgonów / 1000 urodzeń

    K 83,17 zgonów / 1000 urodzeń

    7 miejsce

    Średnia wieku przy urodzeniu

     

     

    w rankingu śmiertelności

    Dla całkowitej liczby ludności 54,34, lat

    M 53,17 lat

    K 55,55 lat

    207 miejsce

    Współczynnik dzietności (2013 r.)

    w rankingu śmiertelności

    7,03 urodzeń/ kobieta

    1 miejsce

    Poziom rozpowszechniania antykoncepcji

    13,9% (2012 r.)

    Wydatki na ochronę zdrowia

    w rankingu światowym

    5,3% PKB (2011 r.)

    128 miejsce

    Średnia liczba lekarzy (2008 r.)

    0,019 lekarzy / 1000 osób

    Średnia liczba łóżek szpitalnych (2005 r.)

    0,31 łóżka / 1000 osób

    Woda pitna – zasięg (2010 r.)

    Uzdatniona;

    Obszar miejski 100% ludności

    Obszar wiejski 39% ludności

    Razem 49% ludności

    Nieuzdatniona;

    Obszar miejski 0% ludności

    Obszar wiejski 61% ludności

    Łącznie 51% ludności

    dostęp do szpitali (lepszych) (2010 r.)

     

     

    dostęp do szpitali (gorszych)

    Obszar miejski 34% ludności

    Obszar wiejski 4% ludności

    Łącznie 9% ludności

    Obszar miejski 66% ludności

    Obszar wiejski 96% ludności

    Łącznie 91% ludności

    Poziom występowania u dorosłych HIV / AIDS

    w rankingu światowym

    0,8% (wg szacunków z 2009 r.)

    56 miejsce

    Liczba ludności z HIV / AIDS (szacunki z 2009 r.)

    w rankingu światowym

    61 tys.

    24 miejsce

    zgony – HIV / AIDS (szacunki z 2009 r.)

    w rankingu światowym

    4300

    42 miejsce

    Główne choroby zakaźne

    Uwaga; wysoce patogenetyczna odmiana ptasiej grypy H5N1 została zidentyfikowana w tym kraju, co stwarza znikome zagrożenia bardzo rzadkich przypadkach wśród obywateli USA, którzy maja bliski kontakt z ptakami. (2013 r.)

    Stopień ryzyka bardzo wysoki;

    • Gastryczne bądź choroby przenoszone drogą wodną: biegunka, zapalenia wątroby typu A i E oraz tyfus,
    • Choroby przenoszone (pasożytnicze): malaria i gorączka Denga.
    • Choroby kontaktu ze skażoną wodą: schistosomatoza.
    • Choroby układu oddechowego: meningokokowe zapalenie opon mózgowych.
    • Choroby kontaktu z zakażonymi zwierzętami: wścieklizna

    Wydatki na oświatę (2011 r.)

    w rankingu światowym

    4,5% PKB

    94 miejsce

    Umiejętność czytania (2005 r.)

    Umiejętność czytania i pisania wśród populacji 15 latków (i wyżej) 42,9% ludności, w tym: M 42,9%, K 15,1%

    zatrudnienie dzieci (2006 r.)

    W wieku od 4 – 14 lat 1,557 mln – 43%

    Bezrobocie (2001 r.)

     

     

     

    w rankingu światowym

    Wiek 15 – 24

    Łącznie 3,2%

    M 4%

    K 1,7%

    137 miejsce

     

    Rząd

     

    Nazwa kraju:

    Konwencjonalna forma długa

    Konwencjonalna forma krótka

    Lokalna forma długa

    Lokalna forma krótka

     

    Republika Nigru

    Niger

    République du Niger

    Niger

    Ustrój polityczny

    Republika

    Stolica

    Niamey

    Podział administracyjny

    8 regionów

    1. Agadez
    2. Diffa
    3. Dosso
    4. Maradi
    5. Niamey
    6. Tahoua
    7. Tillaberi
    8. Zinder

    Niepodległość

    3 sierpnia 1960 r. (kolonia francuska)

    Święto Narodowe

    Dzień Republiki, 18 grudzień (1958 r.)

    Uwaga; upamiętnia powstanie Republiki Nigru, co miało miejsce przed ogłoszeniem niepodległości od Francji w 1960 r.

    Konstytucja

    Przyjęta 31 października 2010 r.

    System prawny

    System prawny: mieszany cywilny (na podstawie francuskiego prawa cywilnego), prawo islamskie i prawo zwyczajowe

    Prawo międzynarodowe i uczestnictwa w organizacjach międzynarodowych

    Nie złożono deklaracji MTS

    Niger akceptuje jurysdykcję MTK

    Prawo wyborcze

    Powszechne od 18 lat

    Władza Wykonawcza

    Głowa Państwa

     

    Szef Rządu

     

     

     

    Rada Państwa

     

    Wybory

     

     

    Prezydent ISSOUFOU Mahamadu (od 7 kwietnia 2011 r.).

    Premier RAFINI Brigi (od 7 kwietnia 2011r.), mianowany przez prezydenta, udział w niektórych obowiązkach wykonawczych z prezydentem.

    Rada Państwa składa się z 26 członków mianowanych przez prezydenta.

    Prezydent jest wybierany w wyborach powszechnych na okres pięciu lat (z możliwością przedłużenia o drugą kadencję). Aby zostać wybranym prezydentem,  kandydat musi uzyskać większość głosów.

    Władza ustawodawcza

    Jednoizbowe Zgromadzenie Narodowe, w którym zasiada 113 członków wybieranych bezpośrednio w wyborach powszechnych na pięcioletnią kadencję. (Ostatnie wybory odbyły się w dniu 31 stycznia 2011 r).

    Władza sądownicza

     

     

     

    Najwyższe Sądy

    • Trybunał Konstytucyjny (7 sędziów)

    Sędziowie Sądu Konstytucyjnego mianowani są przez prezydenta na 6 letnią kadencję, bez możliwości przedłużenia o drugą kadencję;

    • Najwyższy Trybunał Sprawiedliwości (7 członków), wybierany jest spośród członków władz ustawodawczych i sądowniczych na 5 letnią kadencję.

    Sądy podległe

    • Sąd Kasacyjny
    • Rada Państwa
    • Trybunał Finansów
    • Różne trybunały i wyspecjalizowane zwyczajowe sądy.

    Członkowstwo w organizacjach międzynarodowych

    ACP, AfDB, AU, CD,ECOWAS,EITI, Entente, FAO, FZ,G-77,IAEA, IBRD, ICAO,ICRM, IDA,IDB, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, Interpol, IOC, IOM, IPU, ISO, ITSO,ITU,ITUC (NGOs), MIGA, MONUSCO, NAM, OIC, OIF, OPCW, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UNMIL, UNOCI, UNWTO, UPU,WADB, WAEMU, WCO, WFTU(NGOs), WHO, WIPO, WMO, WTO  

     

    Gospodarka

     

    PKB (wg parytetu siły nabywczej)

    Uwaga; dane są w USD (2012)

     

    w rankingu światowym

    13 mld USD w 2012 r.

    12,99 mld USD w 2011 r.

    11,74 mld USD w 2010 r.

    145 miejsce

    PKB (liczony wg oficjalnego kursu)

    6.575 mld USD w 2012 r.

    PKB (wg tempa wzrostu)

     

     

    w rankingu światowym

    11,2% w 2012 r.

    2,2% w 2011 r.

    10,7% w 2010 r.

    4 miejsce

    PKB (per capita)

     

     

    w rankingu światowym

    800 USD w 2012 r.

    800 USD w 2011 r.

    800 USD w 2010 r.

    221 miejsce

    Oszczędności krajowe brutto

     

     

    w rankingu światowym

    30,6% PKB w 2012 r.

    26,5% PKB w 2011 r.

    21,5% PKB w 2010 r.

    23 miejsce

    Wykorzystanie PKB w 2012 r.

    Konsumpcja gospodarstw domowych 67,9%

    Wydatki rządowe 18%

    Inwestycje w trwały kapitał 56,1%

    Inwestycje w inwentarz 0%

    Eksport towarów i usług 24%

    Import towarów i usług -66%

    PKB (Podział na sektory, 2012 r.)

    Rolnictwo 39,6%

    Przemysł 17,1%

    Usługi 43,2%

    Rolnictwo – Produkty

    Fasolka, bawełna, orzeszki ziemne, proso, sorgo, maniok (tapioka), ryż, bydło, owce, kozy, wielbłądy, osły, konie, drób.

    Przemysł

    Wydobycie uranu, cement, cegły, mydło, tekstylia, przetwórstwo żywności, chemia, ubojnie

    Tempo wzrostu produkcji przemysłowej

    w rankingu światowym

    12,6% w 2012 r.

    5 miejsce

    Siła robocza

    w rankingu światowym

    4,688 mln w 2012 r.

    83 miejsce

    Siła robocza wg zawodu

    Rolnictwo 90% (2006 r.)

    Przemysł 6%

    Usługi 4%

    Stopa bezrobocia

    Nie dotyczy%

    Ludność poniżej granicy ubóstwa

    63% 1993 r.

    Dochody gospodarstw domowych lub procentowy udział w konsumpcji

    Najniższe   10%: 3,7%

    Najwyższe 10%: 28,5%

    Budżet

    Dochody 1,698 mld USD

    wydatki 1,871 mld USD (2012r .)

    Podatki i inne przychody

    w rankingu światowym

    25,8% PKB (2012 r.)

    121 miejsce

    Nadwyżka budżetowa (+) lub deficyt (-)

    w rankingu światowym

    -2,6% PKB (2012 r.)

    103 miejsce

    Stopa inflacji (ceny konsumpcyjne)

     

    w rankingu światowym

    0,5% (2012 r.)

    -2,9% (2011 r.)

    8 miejsce

    Bank Centralny - stopa dyskontowa

     

    w rankingu światowym

    4,25% (31 grudnia 2009 r.)

    4,75% (31 grudnia 2008 r.)

    74 miejsce

    Bank Handlowy-Główna stopa oprocentowania kredytu

    w rankingu światowym

    4% (31 grudnia 2012 r.)

    4,3% (31 grudnia 2011 r.)

    166 miejsce

    Depozyty płatne na żądanie (Narrow Money)

     

    w rankingu światowym

    1,284 mld USD (31 grudnia 2012 r.)

    939,7 ml USD (31 grudnia 2011 r.)

    142 miejsce

    Depozyty płatne na żądanie (Broad Money)

     

    w rankingu światowym

    1,201 mld USD (31 grudnia 2012 r.)

    1,171 mld USD (31 grudnia 2011 r.)

    163 miejsce

    Zasoby kredytów krajowych

     

    w rankingu światowym

    915 mln USD (31 grudnia 2012 r.)

    825,3 mln USD (31 grudnia 2011 r.)

    161 miejsce

    Rynkowa wartość notowań na giełdzie

    Nie dotyczy

    Saldo rachunku obrotów bieżących

     

    Światowy ranking

    1,628 mld USD (2012 r.)

    1,697 mld USD (2011 r.)

    130 miejsce

    Eksport

     

    w rankingu światowym

    1,389 mld USD (2012 r.)

    1,233 mld USD (2011 r.)

    149 miejsce

    Eksport – towary

    Rudy uranu, bydło, fasolka, cebula

    Eksport – partnerzy (2012 r.)

    Nigeria 41%

    USA 17%

    India 14,1%

    Włochy 8,5%

    Chiny 7,7%

    Ghana 5,7%

    Import

     

    w rankingu światowym

    2,328 mld USD (2012 r.)

    2,217 mld USD (2011 r.)

    159 miejsce

    Import – towary

    Żywność, maszyny, pojazdy i części zamienne, ropa naftowa, zboża

    Import – partnerzy (2012r.)

    Francja 14,2%

    Chiny 11,1%

    Polinezja Francuska 9,9%

    Nigeria 9,7%

    Togo 5,5%

    Dług – zewnętrzny

     

    w rankingu światowym

    1,543 mld USD (31 grudnia 2012 r.)

    1,408 mld USD (31 grudnia 2011 r.)

    149 miejsce

    Kursy walut

    Wspólna waluta używana w 14 krajach afrykańskich w ramach „Coopération Financière en Afrique Central”

    Frank (CFA/XAF) w stosunku do USD

    510,53 (2012 r.)

    471,87 (2011 r.)

    495,28 (2010 r.)

    472,19 (2009 r.)

    447,81 (2008 r.)

    Rok fiskalny

    Rok kalendarzowy

     

     

    ENERGIA

     

    Energia elektryczna – produkcja

    w rankingu światowym

    210 mln kWh (2009 r.)

    178 miejsce

    Energia elektryczna – zużycie

    w rankingu światowym

    695,3 mln kWh (2009 r.)

    158 miejsce

    Energia elektryczna – eksport

    w rankingu światowym

    0 kWh (2010 r.)

    109 miejsce

    Energia elektryczna – import

    w rankingu światowym

    500 kWh (2010 r.)

    77 miejsce

    Energia elektryczna –generowana moc

     

    w rankingu światowym

    145 tys. kW (2009 r.)

     

    158 miejsce

    Energia elektryczna – pozyskiwana z paliw kopalnianych

    w rankingu światowym

    100% całkowitej mocy zainstalowanej (2009 r.)

     

    28 miejsce

    Energia elektryczna – pozyskiwana z paliw nuklearnych

    W rankingu światowym

    0% całkowitej mocy zainstalowanej (2009 r.)

     

    148 miejsce

    Energia elektryczna – pozyskiwana z elektrowni wodnych

    W rankingu światowym

    0% całkowitej mocy zainstalowanej (2009 r.)

     

    187 miejsce

    Energia elektryczna – pozyskiwana z innych źródeł odnawialnych

    W rankingu światowym

    0% całkowitej mocy zainstalowanej (2009 r.)

     

    165 miejsce

    Ropa naftowa

    W rankingu światowym

    6,712  b/d (2011 r.)

    85 miejsce

    Ropa naftowa - eksport

    W rankingu światowym

    0 b/d (2009 r.)

    159 miejsce

    Ropa naftowa – import

    W rankingu światowym

    0 b/d (2009 r.)

    105 miejsce

    Ropa naftowa – potwierdzone rezerwy

    Nie dotyczy (1 stycznia 2012 r.)

    Ropa naftowa – produkty rafineryjne

    w rankingu światowym

    0 b/d (2008 r.)

    118 miejsce

    Ropa naftowa – produkty rafineryjne, zużycie

    W rankingu światowym

    5629 b/d (2011 r.)

    165 miejsce

    Ropa naftowa – produkty rafineryjne, eksport

    W rankingu światowym

    0  b/d (2008 r.)

    206 miejsce

    Ropa naftowa – produkty rafineryjne, import

    W rankingu światowym

    3.300 b/d (2008 r.)

    165 miejsce

    Gaz ziemny – produkcja

    W rankingu światowym

    0 m3 (2010 r.)

    172 miejsce

    Gaz ziemny – zużycie

    W rankingu światowym

    0 m3 (2010 r.)

    178 miejsce

    Gaz ziemny – eksport

    w rankingu światowym

    0 m3 (2010 r.)

    153 miejsce

    Gaz ziemny – import

    W rankingu światowym

    0 m3 (2010 r.)

    104 miejsce

    Gaz ziemny – potwierdzone rezerwy

    W rankingu światowym

    0 m3 (1 styczeń 2012 r.)

    175 miejsce

    Emisja dwutlenku węgla

    W rankingu światowym

    1.796 mln Mt (2010 r.)

    151 miejsce

     

     

    KOMUNIKACJA

     

    Telefony – główne linie w użyciu

    W rankingu światowym

    100,500 (2011 r.)

    145 miejsce

    Telefony – telefony komórkowe

    W rankingu światowym

    5,4 mln (2011 r.)

    107 miejsce

    System telefoniczny;

     

     

     

     

     

     

     

     

    Telefoniczny kod międzynarodowy

     

    Krajowy system satelitarne

    Naziemne stacje satelitarne

    Ogólna ocena; przeciętny system komunikacji kablowej i radiotelefonicznej, radiowe i mikrofalowe sieci przekaźnikowe są skoncentrowane w południowo-zachodniej części Nigru.

     

    Z telefonii stacjonarnej i telefonii komórkowej korzysta około 30/100 osób, liczba użytkowników telefonów komórkowych ustawicznie rośnie

    227

    1 Intelsat (Ocean Atlantycki) (2011 r.)

    3 naziemne stacje i 1 planowany

    2 Intelsat (1 Ocean Atlantycki i 1 Ocean Indyjski)

    Nadawcy medialni (2007 r.)

    Jedna państwowa stacja telewizyjna oraz 3 prywatne stacje telewizyjne zapewniają mieszankę programów lokalnych i zagranicznych. Państwowa stacja radiowa o zasięgu krajowym, 30 stacje radiowe działają lokalnie, transmisje nadawców zagranicznych są dostępne.

    Internet, kod kraju

    .ne

    Internet Host (serwery internetowe

    W rankingu światowym

    454 (2012 r.)

    185 miejsce

    Liczba użytkowników Internetu

    W rankingu światowym

    115,900 tys. (2009)

    155 miejsce

     

     

    TRANSPORT

     

    Lotniska

    W rankingu światowym

    30 (2013 r.)

    115 miejsce

    Lotniska z utwardzonymi pasami startowymi

    (2013 r.)

     

    Łącznie: 10

    2438 do 3047m: 3

    1524 do 2437m: 6

     914 do 1523m: 1

    Lotniska z nieutwardzonymi pasami startowymi

    (2012 r.)

    Łącznie: 20

    1524 do 2437m: 3

     914 do 1523m: 15

    < 914m: 2

    Heliports (2012 r.)

    1

    Drogi (2010 r.)

     

     

    W rankingu światowym

    Łącznie 18,949 km

    utwardzone 3.912 km

    nieutwardzone 15,037 km

    114 miejsce

    Drogi wodne (2012 r.)

     

    300 km (pomiędzy wrześniem a marcem rzeka Niger jest główną rzeką żeglowną aż do miejscowości Gaya – południowy Niger (2012 r.)

     

     

    Wojsko

     

    Wojskowe oddziały (2012 r.) 

    • Nigerskie Siły Wojskowe (Forces Armees Nigeriennes, FAN):

    Wojsko (Army)

    Nigerskie Siły Powietrzne (Niger Air Force)

     

    Wiek poboru do służby wojskowej (2012 r.)

    Minimalny wiek poboru do obowiązkowej służby wojskowej: 18 lat. Czas trwania obowiązkowej służby wojskowej: 2 lata; 18 lat – minimalny wiek ochotniczej służby wojskowej; nie ma ograniczeń wiekowych dla obywatelskiej służby ochotniczej pod warunkiem zgody rodzica lub opiekuna. Kobiety  mogą służyć w ośrodkach służby zdrowia.

    Liczba osób zdolnych do służby wojskowej (2010 r.)

    Mężczyźni w wieku 16-49 lat: 3,329,184

    Kobiety w wieku 16-49 lat: 3,267,669

    Liczba osób, które osiągnęły  wiek służby w 2010 r.

    Mężczyźni 16-49: 2,194,570

    Kobiety16-49: 2,219,416

    Wydatki na cele wojskowe (2011 r.)

    W rankingu światowym

    0,9% PKB (2012 r.)

    132 miejsce

     

     

    Zagadnienia Międzynarodowe

     

     

    Spory Międzynarodowe

    Uśpiony spór, Libia rościła pretensje do 25000 km⊃2; w rejonie Tommo.

    Nierozwiązany spór graniczny tzw.: „tripoint Benin-Niger-Nigeria”.

    Jedynie Nigeria i Kamerun wzięły pod uwagę sugestie Komisji ds. Jeziora Czad wzywającej do ratyfikowania traktatu rozgraniczenia (i podziału wód Jeziora Czad), który uwzględnia również granice pomiędzy Czadem i Nigrem oraz Nigrem i Nigerią.

    Spór z Burkina Faso został przekazany w 2010 r. do rozpatrzenia przez MTS.  

     

    Uchodźcy i przesiedlenia wewnętrzne

    Uchodźcy wg kraju pochodzenia (2012 r.)

     

    Przesiedlenia wewnętrzne (IDP)

     

    50,000 (Mali)

    10,000 (Nigeria)

    Brak danych (nie wiadomo ile z 11000 osób jest wysiedlonych z powodu starć między siłami rządowymi i bojownikami z grupy Tuaregów należących do Nigerskiego Ruchu na Rzecz Sprawiedliwości. Od 2007 r. wciąż mają miejsce wysiedlenia (2012 r.)

     

     

    GOSPODARKA NIGRU W SKRÓCIE

     

    Niger jest jednym z najbiedniejszych krajów świata. Produkt krajowy brutto wg parytetu siły nabywczej na 1 mieszkańca wg danych z 2007 r. wynosił  700 dolarów USA. Około 50% budżetu państwa stanowi zagraniczna pomoc finansowa, głównie Francji. Począwszy od 2000 r. Międzynarodowy Fundusz Walutowy realizuje program umorzenia części zadłużenia zagranicznego (w końcu lat 90. przekraczało ono roczną wartość dochodu narodowego) i uzyskania środków na rozbudowę infrastruktury wiejskiej, ochronę zdrowia, szkolnictwo itp. Sytuację gospodarczą pogarszają długotrwałe susze oraz konieczność importu żywności, jak też niepokoje polityczne i masowy przemyt towarów z Nigerii. Spadek (od początku lat 80. XX w. do pierwszych lat XXI w.) światowych cen na surowce eksportowe osłabił rozwój górnictwa (głównie wydobycia rud uranu), które stopniowo odzyskuje dawną pozycję. Polityka gospodarcza zmierza do rozwoju rolnictwa poprzez zwiększenie areału rolnego (nawodnienie ok. 40 tys. ha). Obecnie uprawa ziemi jest możliwa na 3% powierzchni, a ok. 10% powierzchni kraju zajmują pastwiska. Rolnictwo generuje 39% wartości PKB, przemysł 17%, a usługi 44%.

     

    Przemysł. W górnictwie największe znaczenie mają rudy uranu, wydobywane na Wyżynie Air w rejonie miasta Arlit (3,3 tys. t, 2004 — czołowy producent w skali światowej). Rudy uranu transportowane są drogą lotniczą z powodu oddalenia złóż od gł. ośrodków gospodarczych oraz braku linii kolejowej. Ponadto, wydobywany jest węgiel kamienny (w rejonie miasta Agades), złoto (4,2 t. w 2005 r.) oraz kasyteryt. Znane są złoża fosforytów, rud miedzi i żelaza. Surowce mineralne Nigru są mało konkurencyjne ze względu na wysokie koszty transportu. Przemysł przetwórczy jest słabo rozwinięty, skupia się głównie w stolicy Niamey i obejmuje przemysł spożywczy (m.in. przetwórstwo orzeszków ziemnych), włókienniczy (oczyszczalnie bawełny), skórzany, cementowy. Istnieją niewielkie zakłady chemiczne i metalowe. W Arlit działa zakład wzbogacania rud uranu. W kraju rozwinięte jest natomiast rzemiosło (tkactwo, garncarstwo, wyroby ze skóry i miedzi, jubilerstwo).

     

    Rolnictwo. Rolnictwo jest podstawą gospodarki krajowej. Zatrudnia ok. 90% ogółu mieszkańców. Głównymi uprawianymi roślinami żywieniowymi są: proso, sorgo, wigna, ryż, maniok, kukurydza, bataty, palma daktylowa, a towarowymi: trzcina cukrowa, orzeszki ziemne, bawełna. Prowadzona jest hodowla kóz, bydła (zebu), owiec, osłów (gł. świat. producent mięsa oślego: 4,3 tys. t. w 2005 r.) oraz wielbłądów.

     

    Transport i łączność. Brak linii kolejowych. Planowana jest budowa linii z Niamey do Kotonu (Benin). Długość dróg kołowych wynosi ok. 14 tys. km (w tym ok. 25% utwardzonych). Przez Niger przechodzą 2 drogi transsaharyjskie — z Algierii przez Zinder do Nigerii oraz z Mali przez Niamey do Beninu. Od września do marca na rzece Niger (na dł. ok. 300 km) odbywa się sezonowa żegluga. Dużą rolę odgrywa transport lotniczy: w kraju istnieje 28 lotnisk, w tym międzynarodowy port lotniczy w Niamey. W porcie lotniczym w Lomé (Togo) wydzielono część na potrzeby Nigru. Bardzo słabo jest natomiast rozwinięta łączność: w 2005 r. było 24 tys. abonentów telefonii stacjonarnej, a wg danych z 2004 r. w użytkownikami telefonów komórkowych było 148 tys.

     

    Handel zagraniczny. Wg danych z 2005 r. wartość eksportu wyniosła 410 mln USD, zaś importu 920 mln USD. Głównymi towarami eksportowymi Nigru są uran, żywe zwierzęta, skóry, orzeszki ziemne, warzywa. Towary importowane to: maszyny, ropa naftowa, zboża i inne artykuły spożywcze, artykuły przemysłowe, farmaceutyki, pojazdy. Handel prowadzony jest gł. z Francją, USA i Nigerią.

     

    Niger : Wybrane wskaźniki ekonomiczne i finansowe, 2009 - 2016

     

    2009

    2010

    2011

    2012

    2013

    2014

    2015

    2016

    Dochód narodowy i ceny

    (roczna zmiana procentowa o ile nie wskazano inaczej)

    PKB w cenach stałych

    -0.9

    8.0

    3.8

    14.1

    6.5

    7.2

    6.9

    7.0

    PKB w cenach stałych nie z rolnictwa

    5.5

    0.7

    7.6

    17.6

    6.9

    7.8

    7.3

    7.2

    PKB nie z ropy naftowej i minerałów

         

    5.9

    5.6

    5.8

    6.0

    6.2

    PKB (deflator)

    4.1

    1.5

    4.3

    2.2

    1.9

    2.1

    2.0

    2.0

    Indeks cen konsumpcyjnych

     

    Roczna średnia

    1.1

    0.9

    3.7

    2.0

    2.0

    2.0

    2.0

    2.0

    Koniec okresu

    -0.6

    2.7

    3.4

    2.0

    2.0

    2.0

    2.0

    2.0

    Sektor zewnętrzny

     

    Eksport, f.o.b. (CFA francs)

    15.2

    8.1

    19.7

    37.4

    12.0

    14.2

    16.7

    9.3

             W tym: nie uranowy eksport

    31.0

    -3.3

    15.4

    54.8

    21.8

    3.5

    3.2

    11.4

    Import, f.o.b. (CFA francs)

    40.2

    4.7

    19.6

    17.0

    -0.3

    -1.3

    9.4

    4.9

    Wielkość eksportu

    13.6

    0.0

    12.5

    34.4

    13.1

    11.9

    12.8

    8.9

    Wielkość importu

    35.3

    -10.3

    23.7

    26.2

    -3.0

    -4.0

    7.0

    2.1

    Warunki handlowe (pogorszenie)

    3.9

    -3.6

    8.7

    12.4

    -2.4

    1.6

    0.3

    0.6

    Finanse publiczny

     

    Dochody ogółem

    -17.7

    6.1

    15.4

    36.2

    13.5

    11.2

    13.2

    10.7

    Wydatki ogółem i wierzytelności ogółem

    11.3

    -4.2

    32.0

    29.0

    15.4

    10.8

    9.2

    6.8

            W tym: wydatki bieżące

    0.0

    21.8

    14.8

    -1.9

    21.5

    14.1

    12.3

    6.3

            W tym: wydatki inwestycyjne

    25.1

    -29.5

    43.1

    86.7

    11.1

    8.2

    6.9

    7.5

     

    (roczna zmiana w procentach na poczatek okresu)

    Pieniądze i kredyt

     

    Kredyt wewnętrzny

    41.0

    9.1

    11.4

    13.6

    10.4

    13.1

    10.0

    9.2

    Kredyt dla rządu (netto)

    28.9

    1.4

    -0.4

    -4.6

    1.0

    1.2

    -1.5

    -4.6

    Kredyt dla gospodarki

    12.1

    7.7

    11.8

    18.2

    9.4

    12.0

    11.5

    13.8

    Aktywa krajowe netto

    41.2

    1.6

    11.4

    13.6

    10.4

    13.1

    10.0

    9.2

    Podaż pieniądza

    18.3

    22.6

    8.2

    16.6

    8.5

    11.8

    14.0

    9.1

    Wskaźnik podaży pieniądza (w procentach)

    5.3

    4.7

    4.7

    4.7

    4.7

    4.6

    4.4

    4.4

     

    (Procent PKB, chyba że wskazano inaczej)

    Finanse publiczny

     

    Dochody ogółem

    14.7

    14.2

    15.1

    17.6

    18.5

    18.8

    19.5

    19.8

    Wydatki ogółem i wierzytelności ogółem

    24.6

    21.5

    26.2

    28.9

    30.8

    31.2

    31.2

    30.5

           wydatki bieżące

    12.1

    13.5

    14.3

    12.0

    13.4

    14.0

    14.4

    14.1

           wydatki inwestycyjne

    12.5

    8.0

    10.6

    16.9

    17.4

    17.2

    16.8

    16.6

    Bilans podstawowy (bez grantów)

    -4.1

    -3.0

    -4.0

    -0.7

    -1.5

    -1.5

    -0.8

    -0.1

    Ogólny bilans (podstawy zaangażowania w tym granty)

    -5.5

    -2.5

    -3.5

    -3.5

    -4.7

    -5.0

    -4.5

    -3.8

    Podaż pieniądza

    1.1

    26.8

    12.2

    10.8

    9.4

    9.0

    8.9

    8.7

    Inwestycje brutto

    33.0

    45.9

    38.9

    34.9

    29.1

    26.7

    26.4

    26.3

              W tym: Pozarządowy inwestycje

    25.2

    41.1

    32.6

    25.4

    19.0

    16.4

    16.4

    16.4

                          Rządowy inwestycje

    7.8

    4.8

    6.3

    9.5

    10.1

    10.3

    10.1

    9.9

    Zmiana w akcje

    -0.3

    0.5

    0.0

    0.0

    0.0

    0.0

    0.0

    0.0

    Oszczędności krajowe brutto

    7.9

    24.9

    11.4

    8.5

    8.6

    13.2

    14.0

    15.9

              W tym: Pozarządowy

    1.6

    19.4

    5.3

    0.3

    0.5

    5.1

    6.1

    7.7

    Oszczędności krajowe

    5.7

    17.4

    7.1

    6.8

    8.0

    12.6

    14.4

    16.8

    Zewnętrzne saldo obrotów bieżących (z grantami)

    -25.0

    -21.0

    -27.5

    -26.3

    -20.5

    -13.4

    -12.4

    -10.4

    Wskaźnik obsługi zadłużenia w procentach:

     

    Eksport towarów i usług

    2.5

    2.6

    4.1

    3.0

    2.8

    2.6

    2.3

    2.0

    Przychody rządowy

    3.5

    3.9

    6.2

    4.4

    4.2

    3.9

    3.6

    3.1

    Wartość Bieżąca Netto (NPV) zadłużenia zagranicznego

    10.9

    11.8

    25.5

    23.6

    23.4

    23.4

    23.5

    23.8

    Pomoc zagraniczna

    6.1

    6.1

    12.1

    12.9

    12.9

    12.9

    12.7

    12.3

     

    (w miliardach CFA frank)

     

     

    PKB według aktualnych cen rynkowych

    2.481

    2.722

    2.946

    3.434

    3.725

    4.078

    4.447

    4.852

    Ogólny bilans płatniczy

    -89.8

    -99.1

    -19.4

    17.9

    -14.8

    -11.1

    34.2

    -2.2

    Wielkość importu

    27.5

    18.8

    7.5

    -0.3

    -0.6

    3.4

    -1.7

    -1.2

     

    Źródło: władze Nigru, szacunki oraz prognozy MFW

                         

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: